Het liefst werk ik buiten. Op dit moment werk ik maandag en dinsdag op kantoor en vrijdag en/of zaterdag ben ik buiten op de Noord-Zuidlijn. Die combinatie is goed te doen, in verband met onze 2 kinderen. Ik wil zo min mogelijk missen van wat er in hun leventje gebeurt, dat ik informatie mis loop en onze kinderen als enige niet verkleed op school komen bijvoorbeeld. Dat gaat me aan mijn hart. Als ik geen kinderen had zat ik het liefst full-time op de NZ-lijn. Dat is een mooi project en ik vind het buiten, op de bouw, toch leuker werken dan binnen. Het is dynamischer: onverwachte dingen waarop je dan moet inspringen. Steeds innovatief moeten zijn, steeds oplossingsgericht bezig: je moet het samen maken. Je krijgt met allerlei soorten mensen te maken en daar moet je je weg in zien te vinden.

Er wordt me vaak gevraagd, een vrouw en een technisch beroep, gaat dat wel goed? Je vertegenwoordigt toch nog steeds een minderheid, zeker in de civiele techniek. Als ik ergens werk en echt met mijn beroep bezig ben, dan speelt het een ondergeschikte rol dat ik vrouw ben. Mijn ervaringen zijn positief en je krijgt uiteindelijk respect voor dat wat je beroepsmatig doet. Na een tijdje ben ik weer toe aan iets nieuws, ik kan niet altijd hetzelfde blijven doen. Dan wil ik weer wat nieuws leren. Nu is het ook weer zover: “buiten” kriebelt. Ik ben nu bezig aan het bestek van een kleine brug in Beuningen. Dat ga ik straks ook in uitvoering doen. Die combinatie is echt ideaal: binnen het bestek maken en dan buiten de uitvoering doen. Dan krijg ik dus directe terugkoppeling van wat er bijvoorbeeld beter had gekund in het bestek en leer ik ook over de contractuele kanten. Wat is een betere leerschool dan de praktijk?

Als het werk leuk is wil ik best meer dan 8 uur per dag werken, maar thuis moet het ook blijven werken. Als werkende moeder zit ik vaak in de strijd: dat ik er zowel voor mijn kinderen als voor mijn werk wil zijn. Daardoor heb je wel eens het gevoel het niet voor de 100% goed te kunnen doen. Ik weet dat als ik alleen thuis zou zijn, ik me als persoon niet gelukkig zou voelen. En dat zou natuurlijk ook zijn weerslag op de kinderen hebben. Ik heb nu voor mezelf een balans hierin gevonden. Ik zou het moederschap voor geen goud willen missen, geniet elke dag van mijn kinderen en daarnaast heb ik mijn werk waar ik ook heel veel voldoening uit haal. Ik ben erg gelukkig met hoe het nu is.