Het ondergrondse spoorwegstation Canary Wharf is één van de grootste en meest complexe bouwwerken van Londens £2,75 miljard kostende project betreffende de verlenging van de Jubilee Line.

Royal Haskoning startte in 1991 de werkzaamheden aan het metrostation en formeerde speciaal voor dit project een groot uitvoeringsteam. Het uitvoeringsteam verwerkte de eisen van de opdrachtgever, die opgesloten lagen in de vorm van vele duizenden tekeningen, en onderhield het contact met zowel de opdrachtgever als de architect om samen tot een bouwwerk van wereldklasse te komen.

Het station werd gebouwd in één van de oude West Indian Docks tussen Canary Wharf en Heron Quays, in het havengebied van Londen. Aspecten als het beschermen van de dokmuren uit het begin van de 19e eeuw en de stabiliteit van de nabijgelegen torenflats speelden een vitale rol in de overwegingen die werden gemaakt voor zowel ontwerp als constructie. Daarom werden er uitgebreide onderzoeken verricht om de effecten van bodembewegingen te bestuderen die door de bouw van de stations veroorzaakt werden. Bijzondere aandacht ging daarbij uit naar de effecten m.b.t. het dalen van het grondwater.

In het station bevindt zich een groot toegangspad voor passagiers dat met kabels van staal met grote treksterkte aan de onderzijde van het dak is opgehangen. De basisconstructie wordt gevormd door een koker van gewapend beton, circa 30m breed en 300m lang, waarvoor 30m diepe membraanwanden gebouwd moesten worden. Om de zeer grote aantallen forenzen te kunnen verwerken die elke dag heen en weer pendelen van en naar het zakencentrum Canary Wharf, zal het uit één eiland bestaand perron op laag niveau d.m.v. roltrappen (twintig in totaal) worden verbonden met de hal erboven waarin zich de kaartjesloketten bevinden.

Royal Haskoning leverde het bouwkundig en civieltechnisch ontwerp voor het te realiseren metrostation Canary Wharf.

Hans van Oene
T +31 (0)24 3284 117
E Hans van Oene