In opdracht van de provincie Flevoland heeft Royal Haskoning een studie uitgevoerd naar opschaling en schaalvergroting van windturbines in Flevoland.
Het doel was om voorstellen te doen voor de manier waarop grotere turbines optimaal kunnen passen in het landschap van Flevoland. Daarnaast was er het doel om argumenten en criteria te ontwikkelen over landschapskwaliteit en de rol die windturbines daarin spelen. De studie ging daarmee om theorie en om ontwerp.

In de studie is beargumenteerd dat windturbines ruimtelijk vanuit drie verschillende invalshoeken beoordeeld moeten worden.

Allereerst kan gekeken worden naar de landschapskenmerken waarmee waarop windturbines invloed hebben. Dan gaat het onder andere om waardevolle gebieden, openheid en schaal.
Vervolgens dient gekeken te worden hoe windturbines staan ten opzichte van elkaar. Vooral grote turbines worden vaak in samenhang gezien: bijvoorbeeld op een lijn, in een cluster of in een toevallig verband. Hoe groter de turbines des te belangrijker is deze onderlinge relatie.
Tenslotte is van belang om te redeneren vanuit de waarnemers van een landschap: wie zijn de waarnemers van windturbines en waar bevinden ze zich? Wat zegt dit over de plaats waar turbines moeten staan? Wel of juist niet langs de snelweg?

Vanuit deze invalshoeken zijn voor Flevoland een viertal ruimtelijke strategieën ontwikkeld die bovendien uitgaan van een verschillende organiserende capaciteit van de regionale overheid. Groot gebaar, Lange Lijnen, Windlandschappen en Landmarks leiden uiteindelijk tot verschillende landschappen. Want bij ontwikkeling van windturbines op grote schaal kan niemand meer er omheen: windturbines maken het landschap! Op dezelfde wijze waarop ooit kerktorens, bomen en schoorstenen dat deden. Het vergt een nieuwe regionale benadering van windturbines om dit proces in goede banen te leiden.

Frank Stroeken
T +31 (0)10 286 53 55
E Frank Stroeken

Geen postinginfo gevonden!